Discontering, met name van gezondheidseffecten, blijft een veel besproken onderwerp binnen de gezondheidseconomische literatuur. Daar waar er jaren een duidelijke consensus leek voor het gelijk disconteren van kosten en effecten tegen een disconteervoet van 3-5%, lijkt in recente jaren er meer ruimte te ontstaan voor het nadenken over alternatieven. In de Britse context heeft dit geresulteerd in nieuwe richtlijnen, waarin wordt gesteld dat de disconteervoet voor kosten 6% dient te bedragen terwijl deze voor effecten slechts 1,5% (tot 2%) dient te zijn. In de Nederlandse situatie wordt echter nog steeds een richtlijn gehanteerd om een 4% disconteervoet toe te passen voor zowel kosten als effecten. Het is dan ook de vraag of het ook voor de Nederlandse situatie niet tijd begint te worden om toe te werken naar een nieuwe richtlijn en een nieuwe consensus onder vooraanstaande Nederlandse gezondheidseconomen. Juist ook Nederlandse gezondheidseconomen hebben immers in de afgelopen jaren geageerd tegen de gangbare opvatting van de noodzakelijke gelijkheid van de disconteervoet voor kosten en effecten (waarbij met name het artikel van Van Hout (1998) dient te worden vermeld).
Dit beknopte rapport tracht een aanzet te geven voor een dergelijke consensus, hetgeen uiteindelijk kan uitmonden in een nieuwe Nederlandse aanbeveling voor disconteren. Zo’n aanbeveling kan eventueel worden ingebracht in de herziening van de Nederlandse richtlijnen voor farmaco-economisch onderzoek van het CVZ. Het rapport is opgesteld door het iMTA in opdracht van Wyeth Pharmaceuticals BV. Mede gegeven de beperkte tijd voor het samenstellen van dit rapport is er niet getracht uitputtend te zijn in de bespreking van argumenten en literatuur, maar wordt veeleer getracht de grote lijnen van het debat en onderzoek van de afgelopen jaren weer te geven, afgesloten met een voorstel voor een nieuwe consensus.